غروب بود.من بودم و دریا...وخورشیدکه داشت کم کم غرق دریا میشد و قلب مرا با خود به اعماق دریا میبرد....
عشق يعني مستي و ديوانگي عشق يعني با جهان بيگانگي عشق يعني شب نخفتن تا سحر عشق يعني سجده با چشمان تر عشق يعني سر به دار آويختن عشق يعني اشک حسرت ريختن عشق يعني درجهان رسواشدن عشق يعني مست و بي پروا شدن عشق يعني اعتبار لحظه ها عشق يعني سجده بر سجاده ها عشق يعني يک تبسم يک نماز عشق يعني عالمي در راز و نياز درگذرگاهي به ره راهي شدن عشق يعني انتهاي هرچه راز عشق يعني راز شبهاي دراز عشق يعني يک سوال بر هر جواب عشق يعني يک سوال بي جواب عشق يعني رنگ شادي رنگ نور عشق يعني ظلمت تاريکي رنگ گور عشق يعني با نگاهي آشنا با همه بيگانه و او آشنا عشق يعني انتظار از انتظار سالها با غم ولي چشم انتظار عشق يعني سوختن با ساختن عشق يعني زندگي را باختن عشق يعني انتظار و انتظار عشق يعني هرچه بيني عکس يار عشق يعني لحظه ديدار تو بي همانگه گم شدن در کار تو عشق يعني اشکهاي پرخروش رود اما ساکت و بي شروشور عشق يعني ديده بر در دوختن عشق يعني در فراقش سوختن عشق يعني لحظه هاي التهاب عشق يعني لحظه هاي ناب ناب عشق يعني با گلي گفتن سخن عشق يعني لاله اما بر چمن عشق يعني بي ستون کندن به دست عشق يعني زاهد اما بت پرست عشق يعني قطره و دريا شدن عشق يعني همچو من شيدا شدن عشق يعني خلوت شبهاي من در همايون ناله و سوداي من عشق يعني آن صداي بي صدا صد سخن دارد وليکن بي صدا عشق يعني درد بي درمان ما در عبادت غصه شد درمان ما عشق يعني يک قدم تا انتها عشق يعني ابتدا کو انتها عشق يعني قطعه شعري نا تمام عشق يعني بهترين حسن ختام
